Одна среди мужчин, или как служится единственной на Сенненщине женщине-следователю?

  Усмешлівы твар, даверлівы погляд ніяк не ўкладваюцца ва ўстойлівы штамп вобраза настойлівага Пінкертона. Між тым Таццяна Аўсянка — следчы. Амаль тры гады яна працуе ў Сенненскім аддзеле Следчага камітэта, з’яўляецца адзінай жанчынай у дружным мужчынскім калектыве.

— Не буду хаваць, я не марыла з дзяцінства пра такую працу. У следства трапіла выпадкова. Мне, студэнтцы-завочніцы правазнаўчага факультэта Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П.М. Машэрава, трэба было праходзіць пераддыпломную практыку. Знаёмыя парэкамендавалі звярнуцца ў аддзел Следчага камітэта. Маўляў, работай не загрузяць, будзеш паперкі перакладваць. На самай справе ўсё аказалася дакладна наадварот, што мяне і захапіла, выклікала інтарэс. Калі праз некаторы час прапанавалі сталую працу, не адмовілася, — расказвае Таццяна Аўсянка.

Аб узроўні працы следчага Таццяны Аўсянка сведчаць граматы, якімі яна ўзнагароджана кіраўніцтвам абласнога УСК за дасягнутыя вынікі ў прафесійнай дзейнасці — іх дзве. Трэцюю атрымала зусім нядаўна ад начальніка Сенненскага РАУС за плённае супрацоўніцтва з міліцыяй у 2015 годзе. Атрымліваецца — у год па ўзнагародзе.

Мая суразмоўца, праўда, лічыць, што яе прафесійныя дасягненні больш чым сціплыя.

—  Асаблівасць нашай працы ў тым, што часцей за ўсё раскрытае злачынства з’яўляецца вынікам калектыўнай дзейнасці, — сцвярджае яна. — Мне таксама дапамагаюць калегі. Нават крыху больш, чым звычайна, як адзінай ў аддзеле жанчыне-следчаму.

З такой высновай супрацоўнікі-мужчыны не пага­джаюцца і лічаць, што Таццяна Аўсянка стала для іх своеасаблівым шчаслівым талісманам. Працуе няпоўныя тры гады, а калектыў за гэты час двойчы адзначаўся як лепшы ў вобласці.

Праца следчага, безумоўна, мае сваю спецы­фіку: ненармаваны рабочы дзень, кругласутачныя дзяжурствы, нават у выхадныя дні не заўжды належыш сабе і сям’і. Пры такім рытме жыцця важна мець надзейны тыл, разуменне з боку родных. Усё гэта ў сям’і Таццяны Аўсянка прысутнічае. Можа таму, што муж добра ведае пра асаблівасці службы ў сілавых структурах. Сам некаторы час працаваў у міліцыі. А таму на познія начныя вяртанні жонкі звычайна рэагуе стрымана:»Усё добра?»

Міжасабовыя адносіны ў любым калектыве не абмяжоўваюцца інтарэсамі працы. Таццяне Аўсянка ў жаночыя святы не прыхо­дзіцца скардзіцца на адсутнасць увагі з боку калег. Кветкі, цёплыя віншавальныя словы будуць і на гэты раз.

Аляксандр ІЎЕЎ.

НА ЗДЫМКУ: Таццяна Аўсянка прымае віншаванні ад калег.