Мимо кассы. Продавец Сенненского райпотребсоюза присвоила больше 40 млн неденоминированных рублей

prisvoenie_deneg  Прадавец Сенненскага райспажыўтаварыства са студзеня па ліпень 2016 года пры правядзенні рознічнага гандлю час ад часу не праводзіла разлікі за тавар, набыты пакупнікамі, праз касавы апарат, што дазволіла 31-гадовай жанчыне прысвоіць атрыманыя ад рэалізацый грошы ў суме больш за 40 млн недэнамінаваных рублёў.

Дзеянні матэрыяльна адказнай асобы кваліфікаваны следчымі органамі і судом згодна з ч.1 арт. 211 Крымінальнага кодэкса. Максімальная санкцыя за падобнае злачынства – пазбаўленне волі на тэрмін да 4-ох гадоў.

Праўда, на гэты раз прадаўцу ўдалося пазбегнуць максімальнай адказнасці. З улікам асобы (жанчына – прадавец – маладая маці), узяўшы пад увагу, што нанесены гандлёвай арганізацыі ўрон поўнасцю кампенсаваны, гандлёвага работніка вызвалілі ад крымінальнай адказнасці, прызначыўшы ёй адміністрацыйнае пакаранне.

Што штурхнула чалавека, які раней ніколі ў супрацьпраўных дзеяннях не быў заўважаны, пайсці на злачынства? Шукаць адказ на гэтае пытанне павінны, відаць, псіхолагі. А вось чаму так доўга матэрыяльна адказная асоба карысталася грамадскім як сваім, кампетэнцыя высокіх службовых асоб райспажыўтаварыства і праваахоўных органаў. Следчыя  паспрабавалі знайсці адказы на гэтыя пытанні і ў калектыве.

На сходзе прадаўцоў райспажыўтаварыства тон размове задаваў Аляксандр Васільеў, намеснік начальніка Сенненскага РАСК.

—    Здаецца, размова атрымалася шчырай, — выказаўся ён пасля сходу. – Як будзе далей, пакажа час. Галоўнае, каб праўленнем райспажыўтаварыства была выпрацавана дзейсная сістэма кантролю за работай прадаўцоў, каб людзі ведалі пра непазбежнасць пакарання пры крымінальных дзеяннях.

Аляксандр ЯЎГЕНАЎ.

Мимо кассы. Продавец Сенненского райпотребсоюза присвоила больше 40 млн неденоминированных рублей: 5 комментариев

  • Пятница, 13 янв., 2017 в 16:39
    Permalink

    Человек — восприимчивое, чувствующее, разумное и рассудительное существо. Но бывают отклонения в психике. КЛЕПТОМАНИЯ — болезненное влечение к совершению краж, желание присвоить чужое. Или «незнание» закона с пояснением: «Мне недодают, добираю» (Сенненский фольклор). Потому и берут у предприятия, магазина, завода, цеха не думая о последствия.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
    • Суббота, 14 янв., 2017 в 18:00
      Permalink

      ты неумный

      Рейтинг комментария:Vote +10Vote -1-1

      Ответ
  • Пятница, 13 янв., 2017 в 19:43
    Permalink

    В обществе продавцов — не без урода !

    Рейтинг комментария:Vote +1+1Vote -10

    Ответ
    • Пятница, 13 янв., 2017 в 21:34
      Permalink

      Наши слабости нам уже не вредят, когда мы их знаем.Но мы не желаем себя познать, анализировать наши действия, вот БЕДА! И не учимся на чужих ошибках, а наступаем на те же грабли. Грех не беда, молва нехороша.

      Рейтинг комментария:Vote +10Vote -1-1

      Ответ
  • Вторник, 28 фев., 2017 в 05:58
    Permalink

    Воровали во все времена. Сколько существует человечество — таков и возраст воровства. Коммунизм ведь построить не удалось, а значит равны не все. А вот наказание было разным. Если бы руку отсекали — это страшное наказание. А так, ну поседят, ну что-то компенсируют. И живи себе дальше….припеваючи.

    Рейтинг комментария:Vote +1+1Vote -10

    Ответ

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *