«Залатыя правілы гандлю» па-сенненску

У апошнія гады многія гандлёвыя кропкі райцэнтра знешне сталі адпавядаць сучасным патрабаванням.

gandlАднак пакупнік мала зважае на памеры магазіна і формы абслугоўвання. Хваля негатыўных эмоцый перапаўняе нас, калі становімся ў доўгую чаргу, бо працуе толькі адна каса, і гэта ў, так званы, «час пік» (абедзенны перапынак), калі ў аддзелах нашых «супермаркетаў» (як іх цяпер модна называць) даводзіцца чакаць прадаўца, які б цябе абслужыў. Пры паўтарэнні сітуацыі, міжволі  ідзеш у іншы магазін, хай не такі сучасны і не з такім «багатым» асартыментам, затое без чэргаў. Праўда, «іншы» ён, умоўна, бо  часта гэта ўсё тое ж райспажыўтаварыства.
Жаданне пакупніка набыць тавар пры якасным абслугоўванні  цалкам зразумела. І тут  не патрабуецца асаблівай навукі, хутчэй гэта «залатое правіла»: добразычлівасць, уважлівасць і ветлівасць. У рэальнасці «дзякуй за пакупку» не заўсёды пачуеш. Сказаць, што праявы грубасці і некваліфікаванага абслугоўвання з боку прадаўцоў назіраюцца ў кожным магазіне, было б няправільна, і ўсё ж выпадкі незахавання элементарнага этыкету ў адносінах да пакупніка сустракаюцца.
Не так даўно ў магазіне «Каласок» давялося пабываць у падобнай сітуацыі. Я хацела набыць у магазіне ўсяго нічога — 200 грамаў каўбасы мясцовай вытворчасці, якой, дарэчы, уся вітрына была «завалена» так, што не знайшлося месца, дзе цэннік паставіць. Прадавец прапанавала пачаты батон, але там аказалася 295 грамаў. Мне  столькі не трэба было. На просьбу адрэзаць неабходную колькасць ад другога батона, мне адмовілі ў продажы тавару. Па праўдзе сказаць, з такім «сэрвісам» сутыкнулася ўпершыню і нават разгубілася. Цяпер шкадую, што не зафіксавала факт падобнага абслугоўвання ў кнізе заўваг і прапаноў. Хай бы была навука не толькі прадаўцу, але і кіраўніку магазіна, бо гэта самы эфектыўны спосаб  барацьбы з парушэннямі правілаў гандлю.
«Вельмі рады» наведвальнікам і ў кафэ «Чайка». Нягледзячы на тое, што ў меню прапаноўваецца некалькі відаў салатаў, першых блюд, насамрэч, у лепшым выпадку атрымаеш халодны суп, на другое бульбяное пюрэ з біточкамі альбо, як альтэрнатыва, шніцэлем «Палескі». Паўтаруся, гэта ў лепшым выпадку. А бывае і так. Афіцыянт як пойдзе «на кухню» за харчовым наборам, так і не дачакаешся, пакуль ён там «паабедае». Вось і даводзіцца замест свежапрыгатаванага супчыку  праганяць голад піражкамі, піцамі ды іншымі стравамі хуткага прыгатавання.
Вучымся на чужым»горкім вопыце»
Сучасны спажывец стараецца сачыць за тэрмінам прыдатнасці прадукта. Звычайна праверыш на адной упакоўцы: тэрміны рэалізацыі не сышлі, ну і бярэш столькі  тавару, колькі табе трэба, не паглядзеўшы тэрмін на астатніх упакоўках. Ужо дома  бачыш, што тэрмін рэалізацыі прадукта ў адным з пакетаў (у маім канкрэтным выпадку — напітак кісламалочны)  скончыўся аж дзесяць дзён таму, а вэнджаныя курыныя крыльцы (па словах прадаўца, «свежыя») аказаліся ўперамешку з «заляжалымі». Прадаўцы не хаваюць, што пратэрмінаваны тавар ім нярэдка даводзіцца аплочваць з уласнай кішэні. Таму, нават  рызыкуючы атрымаць ад адпаведных кантралюючых службаў штраф, яго з рэалізацыі не знімаюць  — супраць сістэмы не пікнеш.
Якасць вызначаепопыт
Некалькі выхадных запар прыходзілася назіраць, як супрацоўнікі міліцыі і санітарна-эпідэміялагічнай службы «выправаджвалі» з мясцовага рынку індывідуальнага прадпрымальніка, які гандляваў свежамарожанай рыбай. Не ведаю, якія там санітарныя нормы ён парушаў, а з пазіцыі спажыўца скажу — тавар быў свежы, якасны і недарагі. Пра гэта сведчыла і чарга з вялікай колькасці пакупнікоў, многія з якіх ужо не першы раз тут атаварваліся. Дарэчы, побач стаяла і маразільная вітрына з адпаведным таварам мясцовага райспажыўтаварыства з вельмі «разнастайным» асартыментам: упакоўкі з селядцом і некалькі «засушаных» скумбрый. Можа гэта і паслужыла прычынай атакі на канкурэнта?
На сённяшні дзень гандаль у раёне прадстаўлены пераважна магазінамі райспажыўтаварыства ды нешматлікімі прыватнікамі. У такой сітуацыі здаровая канкурэнцыя проста немагчыма. А значыць пакупніку гарантаваны поўны набор «сэрвіснага» абслугоўвання.

Наш кар.

«Залатыя правілы гандлю» па-сенненску: 11 комментариев

  • Вторник, 5 ноя., 2013 в 15:14
    Permalink

    Молодец Наш кар., интересно как ответит руководство РАЙПА

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
  • Вторник, 5 ноя., 2013 в 19:03
    Permalink

    «Я хацела набыць у магазіне ўсяго нічога — 200 грамаў каўбасы мясцовай вытворчасці, якой, дарэчы, уся вітрына была «завалена» так, што не знайшлося месца, дзе цэннік паставіць. Прадавец прапанавала пачаты батон, але там аказалася 295 грамаў. Мне столькі не трэба было.» — краткае садержание исторыи аб бедным журналисте… Главврэд, дайце яму што-ли прэмию за прэкасный памфлет, штоб не на 200, а на 295 звацила)))))))))))) а так ни а чом. ГДЕ ХВАМИЛИИ, КАНКРЭТНЫЯ ФАКТЫ, ИЛИ ПАЖУРЫЦЬ ПАЖУРЫЦЬ, А НЕ АБИДЕЦЬ. не стацья а БРЭД….. в 37-м стацью бы дали настаящую.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
  • Вторник, 5 ноя., 2013 в 20:40
    Permalink

    три дня назад в магазине Ветразь, попросила у продавца килограмм яблок. Уборщица, внешний вид желает желать лучшего, схватила пакет и сказала я наложу. И наложила, когда я пришла домой, из семи яблок, пять выбросила. Не было сил после рабочего дня нести их назад. Я инвалид, спасибо за витамины.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
  • Среда, 6 ноя., 2013 в 13:16
    Permalink

    Да-да,Сталина на них нету…

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
    • Среда, 6 ноя., 2013 в 19:13
      Permalink

      сталин в сенно не поедить, ня хоча, хоть ждуть вжо каторы год

      Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

      Ответ
      • Понедельник, 25 ноя., 2013 в 18:22
        Permalink

        И красив я, лодыри,
        И умён,
        А письму и грамоте
        Не учён.

        Школа не построена
        Для котят.
        Научить нас грамоте
        Не хотят.

        А теперь без грамоты
        Пропадёшь,
        Далеко без грамоты
        Не уйдёшь.

        Ни попить без грамоты,
        Ни поесть,
        На воротах номера
        Не прочесть!

        Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

  • Четверг, 7 ноя., 2013 в 11:35
    Permalink

    » У рэальнасці «дзякуй за пакупку» не заўсёды пачуеш» А может
    стоит начать с себя? Ведь продавец принимает весь негатив по работе системы на себя.Увы в любом стаде есть поршивые овцы,
    а кто напишет увожаемая «Наш кар.» как вполне обеспеченые люди
    выносят из магазина товар не затлатив? Во истену-что посееш,
    то и пожнеш!

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
  • Вторник, 26 ноя., 2013 в 13:19
    Permalink

    ругай не ругай,а это богом забытое место уже не амолодишь.выходит что учителя плохо учат,продавцы плохо считают,дворники плохо метут а местная власть нас не слышит,если она ещё способно что то слышать,а так вокруг проблем собрались слепые,немые и беспомощные разводя руками это не наши проблемы.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
  • Пятница, 29 ноя., 2013 в 21:38
    Permalink

    Правильно написано, хоть немного и сумбурно. Но я понимаю — это просто слов нет. От райповской системы обслуживания гости города немеют, местные только вздыхают. Но если бы каждый покупатель оставил хотя бы по малюсенькому замечаньицу по возмутившим его фактам в книгах замечаний этой замечательной системы, на которое этой системе пришлось бы хоть как-то среагировать, думаю, тухлятины просроченной в магазинах бы стало меньше, а приветливых продавцов — больше.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
  • Среда, 4 дек., 2013 в 21:15
    Permalink

    Почитала эту статью — долго смеялась, большего бреда в жизни не читала. Такое ощущение что не 295 грамм предложили взять, а 5 килограмм)) Просто смешно. Из пустяка раздули какой-то sensation. Я бывала в разных странах, и наши правила торговли в целом, утверждённые в 40-х годах прошлого века, никому уже не нужны. К сожалению, в любой системе есть и плюсы и минусы. Вот всё хорошо. Всегда есть жалобы на продавцов. Но ведь не всегда покупатель на самом деле прав. Вот постояла бы Наш.кар. на другой стороне прилавка, «понюхала» бы жизнь продавца во всех смыслах этого слова, может быть не брала бы на себя миссию великого судьи. Ведь часто у людей бывают проблемы в жизни, а выместить свою злость они могут только в общественном месте. Вот и срываются на всех подряд. У продавца стальные нервы — ведь претензии за всё высказывают ему. Хлеб плохой — продавец плохо испёк, молоко высокой или низкой жирности — продавец плохо бурёнку подоил)) Как ни странно звучит — но это факт. Ведь мы никогда не задумываемся что продавцы такие же люди как и покупатели. А ведь стоило бы нам иногда подумать не только о собственной персоне. Мы хотим слышать «спасибо за покупку», справедливо. А здороваемся ли мы сами, заходя в то или иное заведение. На вкус и цвет товарища «Нет». Изображать из себя обиженных и оскорблённых мы умеем всё. А вот быть просто людьми у нас иногда не получается. Статья субъективная, не справедливая. И если в этом магазине плохое или хорошeе обслуживание — то выясните это у народа. Проведите анкетирование, соц.опросы, уделите этому день или два — и на основе статистики соц.опроса выносите вердикт продавцам. А писать критику, используя своё служебное положение — по меньшей мере некорректно.

    Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

    Ответ
    • Пятница, 6 дек., 2013 в 16:04
      Permalink

      katrina спасибо вам за надежду,что есть еще адекватные
      люди в этом богом забытом месте,а автору статьи- дешевый популизм, лиш подчеркнул бездарность!

      Рейтинг комментария:Vote +10Vote -10

      Ответ

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *